»»
نشریه کمونیست هفتگی : کمونیست هفتگی نشریه ای از حزب کمونیست کا
دست مریزاد! لطفا مقا: محمود جان، ایمیلت را نداشتم در نتیجه فکر
اخبار و گزارشات کارگ:  - پرداخت یا وعده پرداخت قطره چکانی مطال
اخبار و گزارشات کارگ: - اعتصاب کارگران سد شفارود دهمین روزرا پ
سخن رانی اسماعیل بخش: سخن رانی اسماعیل بخشی -کنترل کارگری بر ک
اعلامیه حزب حکمتیست،:  خیزش انقلابی ده روزه مردم ایران جمهوری
رژیم اسلامی همه چیزش: رژیم اسلامی همه چیزش را در خیابانهای سرا
اطلاعيه كميته كردستا:  در جريان اعتراضات و نارضايتي هاي مردم س
روزهائی که پایه های :  امواج اعتراضی وسیعی که بیش از صد شهر را
در هفتمین سالگرد خیز: از یکشنبه ٧ ژانویه اعتراضات توده ای علیه
جزوه در باره جدال آ: . جزوه  در باره جدال آلترناتیوها، چپ و م
شاهرودی قاتل بجرم جن: طی این روزهای تاریخ ساز، در شرایطی که مر
کنفدارسیون حمل و نقل: کنفدارسیون حمل و نقل عمومی (کوب) ایتالیا
روزهائی که پایه های :  امواج اعتراضی وسیعی که بیش از صد شهر را
شکنجه گران و جانیان : یک هفته پس از آغاز خیزش انقلابی مردم، پس
جمهوری اسلامی باید ب: جمهوری اسلامی نمیخوایم، نمیخوایم، این شع

اعتصاب باشکوه کارگران نیشکر هفت تپه سیاوش دانشور

بدنبال شش روز اعتصاب و اعتراض و اجتماع هزاران نفره کارگران نیشکر هفت تپه، امروز پنجشنبه ٢٣ آذر ماه، بدنبال حضور اسد بیگی مدیر عامل کارخانه و فرماندار شوش و تعدادی دیگر از مسئولین نهادهای دولتی و وابسته به کارفرما در جمع کارگران و اعلام تعهد برای تحقق خواستهای آنها، این اعتصاب شکوهمند پایان یافت. از روز دوم اعتصاب بخشهای وسیع تر کارگران و قسمت های مختلف فعالانه در اعتصاب شرکت کردند، خانواده ها نیز متحدانه به اجتماع و اعتصاب پیوستند، زنان کارگر جلو آمدند و پرشورترین فریاد اعتراض کارگران و مردم زحمتکش این منطقه را فریاد زدند. در طول روزهای اعتصاب، سیاست نخ نمای تفرقه بیانداز و حکومت کن کارفرما و عواملش، بدون وقفه ادامه داشت. اتحاد و هوشیاری کارگران و آگاهی آنها به منافع جمعی و تقابل آن با منافع و سیاستهای کارفرما و عوامل دولتی، مانع شد که این اقدامات اعتصاب شکنانه جواب بگیرد و همه در نطفه خفه شدند. کارگران حتی حاضر نشدند که نمایندگانشان جداگانه با کارفرما و مسئولین شهر و استان مذاکره کنند، تاکید کردند که مذاکره باید علنی و مکتوب و میان جمع کارگران و با تصویب و توافق آنان باشد. بالاخره فرماندار شوش و مدیر عامل کارخانه و تعدادی از مسئولیت مختلف شهر و استان وادار به حضور در میان کارگران اعتصابی شدند. در زمان مذاکرات کارگران بارها علیه مدیر عامل شرکت و دروغ پردازیهایش شعار دادند و عدم اطمینان کارگران به وعده های داده شده و انجام نشده را بیان کردند. بعد از مذاکره، توافقات زیر مابین کارگران و مسئولین صورت گرفت:

۱- پرداخت دستمزد شهریور ماه کارگران از اول هفته آینده ۲- پرداخت باقی مانده دستمزد معوقه سالجاری در روزهای چهاردهم هر ماه و حقوق ماهانه از بیست و هشتم هر ماه، بعلاوه پرداخت مطالبات ماههای بهمن و اسفند سال ٩٤، پاداشهای قطع شده و حق کشت دو ساله ۳- عزل سیامک نصیری افشار قائم مقام مدیر عامل و برخی دیگر از مدیران شرکت ۴- تبدیل وضعیت کارگران روزمزد به قراردادی ۵- تبدیل وضعیت کارگران پیمانکاری اقبالی به قراردادی ۶- تنظیم قرارداد کارگران بر اساس فرم قرارداد وزارت کار ۷- تبدیل توافقات انجام شده به بخشنامه و ضمانت آن توسط شورای تامین شهر.

اعتصاب اخیر کارگران نیشکر هفته تپه در کنار اعتراض پرشور بازنشستگان در مقابل مجلس رژیم اسلامی، دریچه ای به مناظر بزرگتر و شاخصی از وضعیت سیاسی و کشمکش طبقاتی در ایران است. در همین هفته گذشته بیش از ده مورد اعتراض و اعتصاب کارگری در مراکز مختلف در جریان بوده است و اعتراضات گسترده تری در راه است. بخشهای مختلف اردوی کار ایران از معلم و پرستار و کارگران مراکز تولیدی و خدماتی و بازنشستگان، راهی جز گسترش اعتراضات و اشکال سراسری دادن به آن، متکی شدن به سُنت دخالت توده وسیع در امر خویش، روشن تر کردن تفاوت منافع و خواستهای انسانی و پایه ای این جنبش با منافع و خواستهای سرمایه داران و دولت اسلامی شان ندارند.

مهم نیست کارگران برای دستمزدهای معوقه یا افزایش دستمزد مبارزه میکنند. بحثهائی که بطور کلیشه ای مبارزات کارگری را "تدافعی" نام میگذارند، قبل از اینکه به واقعیتی اشاره داشته باشد بیشتر یک ارزیابی و یک خط مشی سیاسی را فرموله میکند که حتی اگر نیت خیر داشته باشند نهایتا باید به این نتیجه برسند که کارگر در قلمرو سیاست لااقل امروز نیروی مهمی نیست. کوچک کردن اهمیت مبارزه کارگری و جنبش کارگری در جامعه ای مانند ایران با تناقضات و شکاف وسیع طبقاتی و پتانسیل وسیع اعتراضی، تنها به جنبش طبقه کارگر و مطلوبیت و ضرورت قد علم کردن راه حل کارگری ضربه میزند. واقعیت اینست در دنیای امروز به معنای رایج مبارزات کارگران کم و بیش "دفاعی" است. هیچ جای دنیا هیچ بخش طبقه کارگر در موقعیتی به معنی اخص کلمه تعرضی علیه سرمایه و نظم سرمایه داری نیست. در سرمایه داری نوع ایران و مبتنی بر اختناق عریان برای استثمار نیروی کار ارزان، در کشوری در حکومتش در بحران همه جانبه و بن بست و ورشکستگی اقتصادی دست و پا میزند و از وحشت کارگر و آزادیخواهی هر روز زره سرکوب به تن میکند و به رُخ کارگر اعتصابی میکشد، مبارزه کارگر عمیقا سیاسی و در تقابل با کارفرمایان و دولت بعنوان یک سرمایه دار بزرگ و حاکمیت حافظ نظم سرمایه داری است. این اعتراضات در متن انزجار وسیع از جمهوری اسلامی، بیکاری و فقر شدید و گرانی و گرسنگی گسترده و آینده بمراتب بدتری که حکومت اسلامی وعده میدهد، میتواند بمثابه چاشنی انفجار عمل کند.

سیمای جنبش کارگری و خواستهای واقعی کارگران علیرغم تناسب قوای نامساعد کنونی و اختناق و سانسوری که رژیم اسلامی گسترانیده است، روشن و غیر قابل انکار است. کارگران نیشکر هفت تپه از جمله بر حق متشکل شدن در سازمان مستقل کارگری و سندیکای هفت تپه تاکید دارند. کارگران دستمزدهای متناسب با تامین یک زندگی انسانی میخواهند. کارگران از حق سلامتی و بیمه درمانی و بیمه بیکاری و امنیت شغلی و دهها خواست ریز و درشت دیگر سخن میگویند. پرداخت حقوقهای معوقه امروز یک مشکل عمومی بخشهای مختلف طبقه کارگر است. این خصلت دفاعی مبارزه کارگری نیست بلکه خصلت سوپر برده وار سرمایه داری تحت حاکمیت اسلامی است که کارگر و زن و جوان رادیکال و عاصی را وادار میکند که برای خواستهای بدیهی تلاش کند. کارگر را یکروز به حال خود بگذارید صدها شورا و سازمان کارگری مستقل از دولت ایجاد میکند و هر آنچه را که بورژوازی ادعا دارد "نمیشود و نمیتواند تامین کند"، کارگران میخواهند و میتوانند به بهترین شکل تامین و تضمین کنند. مهم نیست امروز این کشمکش سیاسی و طبقاتی در جامعه از دریچه کدام خواست است، مهم اینست که یک نیروی اجتماعی و یک جنبش متمایز از نیروها و جنبشهای طبقات دارا، صحنه سیاسی را اشغال میکند و همه را فرامیخواند که سرها و چشم ها را به طرف کارگران و راه حل کارگری برگردانند. مضافا اینکه بسیاری از شعارها و سخنان و قطعنامه ها و تمایلاتی که طی این اعتراضات و اعتصابات مختلف طرح شده اند، عمیقا از سنت های مبارزه سوسیالیستی طبقه الهام میگیرند و بار دیگر به توقع و خواست توده های کارگر و مردم زحمتکش بدل میشوند.

خصلت مهم اعتراضات کارگری عمدتا اینست که بیش از هر زمان به توده کارگر و عمل مستقیم و جمعی وی متوسل میشود و در هر گوشه حرف مشترک و اقدام مشترکی را آگاهانه انجام میدهد. این مکانیزم دور زدن لایه های اختناق و پس زدن آنست. این مسیر ایجاد تشکل و وحدت واقعی کارگر در کشمکش با کارفرما و حکومت سرمایه داران است. آنچه کارگران و معلمان و پرستاران و بازنشستگان در اعتراضاتشان میگویند، گوشه هائی از پلاتفرم کارگری برای آزادی جامعه و تامین حقوق پایه ای اکثریت مردم زحمتکش است. کارگران نیشکر هفت تپه برای نقد کردن مطالباتشان و وادار کردن کارفرما و مسئولین به تعهدات و توافقات صورت گرفته ناچارند با حساسیت و با قدرت و بدون ابهام برخورد کنند. پیروزی کارگران علیرغم سانسور حکومتی ها تا اینجا تاثیرات مثبتی در میان کارگران هفته تپه و زحمتکشان شهر شوش و جنبش کارگری و جامعه داشته است. امروز این جبهه های مختلف و واحد مبارزه کارگری است که سیمای عمومی جنبش کارگری را بدست میدهد و جنبش کارگری را بعنوان تنها نیروئی که میتواند و باید به امید جامعه برای رهائی از یوغ جمهوری اسلامی و نظام سرمایه داری بدل شود، مطرح میکند. دست سازماندهندگان و شرکت کنندگان و حامیان اعتصاب پرشور کارگران نیشکر هفته تپه را بگرمی میفشاریم. *

سردبیر.

١٤ دسامبر ٢٠١٧