»»
نشریه کمونیست هفتگی : کمونیست هفتگی نشریه ای از حزب کمونیست کا
چپ در دانشگاە، بمناس: سوال: دە سال پیش شما یکی از دانشجویان فع
ما چیزی برای از دست : کارگران و مزدبگیران: همچنان که اطلاع دا
ناسیونالیسم و زلزله،:  آقای مصطفی هجری دبیرکل حزب دمکرات کردست
ده سال گذشت درود بر :  کمتر از یک هفته به شانزدهم آذر روز دانش
تجربە داب پس از ١٠ س:  سال ١٣٨٦ فضای دانشگاە های ایران بعد از
حمله نظامی تحت پوشش :  طی هفته اخیر رسانه های بستر اصلی و اجتم
گرانى: سياست فلاكت -:  تصميم دولت براى افزايش قيمت نان از اول
گرامیداشت ١٦ آذر دفا: در دنیای پر تحول ما که حکومتهای استبدادی
نشریه کمونیست هفتگی : کمونیست هفتگی نشریه ای از حزب کمونیست کا
زلزله ، جمهوری اسلام: ابعاد خسارت و تلفات انسانی فاجعه زلزله د
خشونت نسبت به زنان، :  در گوگل عبارت خشونت نسبت به زن را جستجو
استفاده از کودکان در: در هفته گذشته فیلمی کوتاه و گزارش گونه ت
نشریه اکتبر شماره 23: اکتبر نشریه کمیته کردستان حزب کمونیست کا
سخنان فاتح شیخ در کن:  قلب من امروز لبریز افتخار و شادی است از
حراج بردگان در ليبى :  در روزهاى اخير پرده از جنايت ديگرى در ن

اعلامیه حزب حکمتیست : در بساط "انتخابات" ریاست جمهوری شرکت نکنید! انتخاب واقعی، سرنگونی جمهوری اسلامی است

 

خامنه ای و روحانی دو سردسته جنایتکاران جمهوری اسلامی در اولین روز سال نو ۹۶ در شیپور مضحکه "انتخابات" نظامشان دمیدند. هر دو با زبان خاص آخوندی از مردم خواستند، با شرکت عمومی خود این بساط ضد مردمی را "پرشور کنند". در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی انتخاباتی در کار نیست. این را نه فقط کمونیستها و کارگران و آزادیخواهان و آزاد اندیشان و سکولارها، بلکه بخش مهمی از هیئت حاکمه که پاره تن خود رژیم اند، عناصری چون خاتمی و طیف اصلاح طلبان و اعتدالیون حکومتی اذعان دارند. اگر علیرغم این همه تحقیر و توسری خوردن هنوز بر طبل "انتخابات" میکوبند و "از صندوق رای قهر نمیکنند"، به خاطر اشتراک منافع کل باندهای حکومتی در بقای نظامشان است. همه اینها اجزای یک پیکره واحد حاکمیت ارتجاع اسلامی در ایران هستند و بدون تداوم و بقای این نظام، فلسفه وجودیشان محو میشود. 

 

بساط معماری شده کشاندن بخشی از مردم پای صندوق رای توسط جمهوری اسلامی در ایران، هیچوقت "انتخابات" نبوده است. در کشورى که احزاب سياسى، تشکلهای کارگرى و نهادهای اجتماعی حق طلب ممنوع اند، حق تشکل وجود ندارد، اعتراض و اعتصاب با زندان و شکنجه و اعدام و اوين و کهريزگ جواب ميگيرد، زن نصف مرد محسوب ميشود، و کمونيستها و مخالفين سياسى واجب القتل اند، "انتخابات" فقط يک نمايش مضحک جنايتکاران حکومت اسلامى است. گذاشتن نام انتخابات براین بساط، اهانت و بی حرمتی به شعور دهها میلیون مردمی است که نزدیک به چهار دهه تحت حاکمیت ارتجاع اسلامی زیسته اند. اين حکومت حتى پاره هاى تن خمينى و قاتلين و شکنجه گران سابقه دارش را هم تحمل نميکند. 

 

"انتخابات" برای جمهوری اسلامی مجرایی برای کسب مشروعیت فرمال حقوقی است. هر رای به این یا آن باند اسلامی و سرمایه داران حکومتی، رای به نظام اسلامی و خامنه ای است. تشدید کشمکش جناح ها در مناسبت "انتخابات" صرفا برای گرم کردن تنور این مضحکه نیست، بلکه تداوم جدال ميان جناحهاى رژيم برسر حاکم کردن سياست و چهارچوبى براى حکومت اسلامى است که بزعم هريک ميتواند بساط استبداد و استثمار و دزدی و فسادشان را محفوظ بدارد. در این بساط نباید شرکت کرد. مردم ایران این حکومت را نمیخواهند و در هر فرصتی این نخواستن را اعلام میکنند. نرفتن پای صندوق رای و شرکت نکردن در این مضحکه یکی از راههای اعلام نخواستن جمهوری اسلامی است. شرکت در معرکه گیری انتخاباتی جمهوری اسلامی به هیچ وجه توجیه بردار نیست. ملی اسلامیهای درون  و بیرون حکومتی علیرغم غرولندهای محدود، به منظور بقای "نظامشان" از مردم میخواهند در این بساط ضد مردمی شرکت کنند. بخشهایی از اپوزیسیون راست و حتی چپ به بهانه فریبکارانه "انتخاب بین بد و بدتر" و یا "شرکت مردم نشانه رای سلبی" به نظام اسلامی است، شرکت مردم در این بساط را توجیه میکنند. به گواهی تجربه مستقیم خود مردم، در جمهوری اسلامی بد و بدتری در کار نیست، همه جناحها "بدترین و بدترین" هستند. در دوره های گذشته هم زیر فشار و یا با هر توجیهی آن بخش از مردم که در این بساط شرکت کردند، فقط به جانیان و سرکوبگران خود رای داده و اشتباه کرده اند. این بار هیچ بخشی از مردم نباید به سیاهی لشکر "مشروعیت خواهی فرمال" جمهوری اسلامی تبدیل شوند. در مضحکه انتخابات دو سال قبل مجلسین اسلامی بنا به آمارهای جعلی دولتی نزدیک به نیمی از واجدین شرایط پای صندوق رای نرفتند. این بار و بیش از هر زمان این امکان فراهم است که اکثریت عظیم مردم متنفر از جمهور ی اسلامی در انتخابات شرکت نکنند. 

 

حزب کمونیست کارگری - حکمتیست ميگويد که حکومت اسلامی باید برود و ذره ای مشروعيت ندارد. به طریق اولی "انتخابات" این حکومت فاقد موضوعیت برای کارگران، زنان و جنبشهائی است که به آینده ای بهتر چشم دوخته اند. سرنگونى کل جمهورى اسلامى پيش شرط هر ذره گشایش سیاسی، فرهنگی و رفاه اقتصادى است. ما تاکید داریم که تاریخا هیچ ذره از آزادی و برابری و رفع تبعیض از طریق صندوق رای و این نوع انتخاباتهای قلابی کسب نشده است. آزادی و رفع تبعیض همواره محصول جنبش هائی بوده است که علیه سلطه ارتجاع و نظم سرمایه قد علم کرده اند. انتخابات تنها زمانی میتواند واقعا موضوعیت داشته باشد و براستی آزاد باشد که قبلتر یک پروسه سیاسی و مادی بنفع جنبشهای خواهان تغییر در جامعه طی شده باشد. در غیر اینصورت انتخابات در بهترین حالت آن و در دمکراسیهای بورژوائی نیز، مکانیسمی برای مشروعیت حقوقی دادن به تجدید سلطه این یا آن بخش هیات حاکمه بورژوازی و ارتجاع سیاسی است. حزب حکمتیست میگوید "انتخاب بین بد و بدتر" یک شارلاتانیسم سیاسی است که تلاش دارد از مردم تحت فشار برای ابقای "بدترین و بدترین" رای بگیرد. 

 

سیاست ما، عدم شرکت در انتخابات و داشتن یک برخورد فعال در مناسبت انتخابات علیه این مضحکه گندیده و علیه کل حکومت اسلامی است. مردم باید هوشیارانه وقایع را دنبال کنند و تحرک اعتراضی خود علیه رژیم اسلامی را تشدید کنند. "انتخابات" در جمهوری اسلامی بنا به ماهیت آن مانند تیغ دولبه است. اگر از یکسو این نمایش مجرای کسب مشروعیت فرمال و حقوقی نظام است، از سوی دیگر به مردم امکان میدهد با عدم شرکت خود جمهوری اسلامی را بیش از پیش منزوی و به عقب برانند. حکومتی که در فلج اقتصادی و بحران همه جانبه دست و پا میزند و با یک نیروی عظیم ناراضی در جامعه روبرو است، همواره از دخالت فعال مردم در سیاست وحشت دارد. در مناسبت "فضای انتخابات" باید مستقل از دو جناح حکومت برای پیشبرد خواستهای واقعی بمیدان آمد و بی ربط بودن انتخابات اسلامی را با این خواستها و تمایلات آزادیخواهانه و انسانی نشان داد. 

 

فراخوان ما اینست که کارگران، زنان، جوانان و مردم حق طلب خودآگاه و سازمانیافته  و متحد برای تحقق خواسته های فوری و برحق خود همچون گرفتن حقوقهای معوقه، افزایش فوری دستمزدها، لغو آپارتاید جنسی و اسلامی، آزادی کلیه زندانیان سیاسی و برچیدن اعدام و سرکوب بمیدان بیایند. کارگران و مردم زحمتکش و آزادیخواهان نباید به زندانبانان و شکنجه گران و استثمارگران خود "رای" بدهند. نه فقط در "انتخابات" نباید شرکت کرد، بلکه هر جا تناسب قوا امکان دهد، لازمست تحرک اعتراضی جدی علیه جمهوری اسلامی و بساط "انتخابات" آن سازمان داد. باید کاری کرد، با دخالت فعال و برافراشتن پرچم خواستهای واقعی، صحنه سیاست در ایران را بنفع اردوی آزادی و برابری و سوسیالیسم تغییر داد. 

 

مرگ بر جمهوری اسلامی!

زنده باد جمهوری سوسیالیستی!

 

حزب کمونیست کارگری ایران - حکمتیست

فروردین ۱۳۹۶ – مارس  ۲۰۱۷